De officiele website van de geschiedenis van zendstation
Radio Kootwijk (PCG)

"een dorp tussen Zand en Zenders"

 
Radio Kootwijk
 Algemeen
 Aktualiteiten
 Mailing List
 Reserveren RKwk
 Concerten
 Monumenten
 Dienst Landelijk Gebied
 Routebeschrijving RKwk
 Bewonersvisie RkWk
 Gebiedsvisie
 D66 rapport
 Masterplan de Winter
 Creatorium Hobert
 Masterplan Ago Quod Ago
 Plan van Aanpak
Dorp RKwk
 Dorp en haar bewoners
 Kinderen van Kootwijk
 Berichten uit ...
 Nostalgische verhalen
 Klein Hollywood
 RK Junior
 DorpsRaad
... en Bandoeng
 Hallo Bandoeng, hier ...
 Geschiedenis
 Malabar
 Malabar toen ...
 Malabar nu ...
 boekbespreking
 meer over Bandoeng ...
Hier Radio Kootwijk (SBB)
 Evenementenlocatie
 Nieuws
 Excursies/activiteiten
Stichting Platform Kootwijk
 Wie zijn wij
 Aktualiteiten
 Notities
 Brochure
 PersBerichten
 Gezondheid
 Politiek
 Zendmasten problematiek
 Milieu & Landschap
 SPK Archief
 Nieuwsbrieven
 Geografie
 Chronologie
 Naslag
 2' Podium
 Beelden SPK
 Bestemmingsplan
 Links SPK
50 kV station
 Informatie
Panorama views
 Omgevingskaart
 Gebouw A
 Radio Kootwijk
English Summary
 Welcome to RKwk
Foto's van ...
 de opbouw
 de lange golf zender
 de kortegolf zender
 het dorp
 vandaag de dag ...
 Scheveningen Radio
 Opendag ...
Bedrijfs Beelden
 Ontstaan
 Terreinen
 Doel, werking, ...
 Radiocentrale Amsterdam
Geschiedenis
 J.M. Luthmann (architect)
 Radio Telegrafie
 Radio Telefonie
 Machinezender PCG
 Bibliografie Ir de GROOT
 Ir J. J. NUMANS
 Dr B. van der POL
 Willem Vogt
 Overzicht mei 1940
... zij schreven over Radio Kootwijk
 Dr. Ir. N. KOOMANS (1)
 Dr. Ir. N. KOOMANS (2)
 Ir M.C. ENNEN
 RC Kennemerland
 Tussen 'Zand en Zenders'
 VRZA
 Hans KNAP
 Alfa Bravo (PCH)
 Ingrid van Hoorn
 [onbekend] Ned.
 [onbekend] Frans
 Cees van der Pluijm
 Gewest tot Gewest (tv)
 VPRO documentaire (radio)
 PTT-Bedrijfsbanden
Artikelen over
Radio Kootwijk
 Apeldoornse Courant
 Apeldoorns Stadsblad
 ArchiNed
 Algemeen Dagblad
 Amersfoortse Courant
 Barneveldse Krant
 BN-de Stem
 Brabants Dagblad
 Cement
 Deventer Courant
 Gelderlander
 Gemeente Apeldoorn
 Groene Amsterdammer
 Haagsche Courant
 NRC Handelblad
 Prov. Zeeuwse Courant
 Piazza
 SAM
 Stentor
 Telegraaf
 Trouw
 Twentsche Courant
 Utrechts Nieuwsblad
 Veluws Dagblad
 Volkskrant
Diversen
 Links
 Scheveningen Radio
 PCH Reünie 2004
 Zij gaven hun reactie ...
 Maar waarom deze site...
Contacten ...
 de SPK
 de Webmaster
 Belangrijke adressen
 
 
Berichten uit onze samenleving (december 2001)    

Het ruisen van de sterren

Zolang er mensen op de wereld zijn, hebben ze ’s avonds en ’s nachts met verbazing en ook wel ontzag naar de onbewolkte sterrenhemel gekeken. Al die lichtstippen aan de donkere hemelkoepel waarvan je overdag niets zag, die moesten toch wel iets te betekenen hebben; vielen daar geen figuren in te ontdekken, veranderden ze niet van plaats in de loop van het jaar? Dat alles moest wel bestemd zijn voor het oog van de aardbewoners; de aarde was immers het middelpunt van het heelal? En zoals het meestal gaat als mensen niet kunnen weten en begrijpen wat ze zien, dan slaan ze aan het fantaseren.

Dan kunnen sterrenbeelden lijken op aardse of mythologische figuren, zoals de Tweeling, de Maagd, de Waterman, Orion, de Ram, de Stier. En ieders lot stond al in de sterren geschreven...

Overdag houdt de zon met haar licht en warmte alle leven in stand; sommige volken aanbaden de zon dan ook als een godheid. Maar toen mensenogen versterkt konden worden met kijkers en telescopen, zodat men veel verder het heelal in kon kijken, toen mensen ook bedrevener werden in het meten en rekenen--- toen kon de wetenschap de fantasie steeds verder naar de mooie sprookjes en de rare, soms gevaarlijke bijgeloven verdrijven. En omdat de wetenschap nu eenmaal nooit stil blijft staan ontdekten geleerden vervolgens dat hemellichamen niet alleen licht en warmte maar ook radiostralen [dat zijn elektromagnetische trillingen] uitzenden. PTT-Telecom was vooral geïnteresseerd in de radiostraling van de zon. Die zogenaamde ruis van de zon is weliswaar zo zwak, dat hij wel zo’n één- tot vijf miljoen maal versterkt moet worden om hem te kunnen meten. Maar daar heeft de techniek middelen voor gevonden.

Nu bleek die radiostraling bij uitbarstingen van de zon, zoals de “zonnevlammen”, binnen enkele minuten wel 10.000 maal zo sterk te worden als gewoonlijk. Daardoor kan een radio-uitzending tijdelijk als het ware weggeblazen worden!

Om daar iets tegen te kunnen doen, richtte PTT in de jaren ‘50 de IRA op: Ionosfeer onderzoek en Radio-astronomie. Die IRA ging zich bezighouden met de radiostraling van de zon, terwijl ZWO [Zuiver Wetenschappelijk Onderzoek] een parabool van haar huurde voor onderzoek naar het melkwegstelsel.

Wat heeft die ionosfeer ermee te maken? Die bestaat uit een stel ge-ioniseerde [dat is geleidende] luchtlagen rondom de aardbol, zo’n 100 tot 300 kilometer boven het aardoppervlak. Voor het radioverkeer over lange afstanden worden korte golven gebruikt en die kaatsen op en neer tussen de aarde en de ionosfeer. Uitbarstingen op de zon verstoren de ionosfeer en daarmee ook de korte- golfontvangst. Als zulke storingen zo gauw mogelijk ontdekt worden, kan men de bedreigde radio-uitzendingen meteen omleiden of naar een andere golflengte schakelen.

Dat was voor PTT de praktische kant van het IRA-onderzoek. Voor de wetenschap, het ZWO dus, ging het speciaal om een onderzoek naar de radiostraling van het melkwegstelsel.

Een wereldberoemde astronoom, de beminnelijke professor Jan Oort, kwam daar dan ook geregeld polshoogte nemen.

Als ontvang-antenne voor die radiostraling kon om te beginnen een radarspiegel dienst doen, die de Duitser na de bevrijding in de duinen hadden achtergelaten. Dat was een draaibare constructie in de vorm van een parabool, met een doorsnee van 7,5 meter en 2 meter diep. Nu was voor andere waarnemingen een veel grotere “holle spiegel” nodig; daarmee zou men heel wat nauwkeuriger kunnen werken.

Lumineus idee: een schotelvorm uitgraven in het Veluwezand. Dat was ook heel wat goedkoper dan zo’n enorm bouwwerk van een staande parabool!

En zo werd dan tegen een flauwe helling [Burelhulweg] op het zuiden een ronde kuil gegraven met een middellijn van 30 meter en 7,5 meter diep. Die paraboolvorm werd verstevigd met een laag beton en “spiegelend” gemaakt met kippengaas. In het midden kwam de antennemast van 7,5 meter te staan.

Een groep Kootwijkers heeft een boeiende tijd beleefd aan dat onderzoek naar “hemelse” straling--tot de leiding van de IRA werd overgenomen door het DR. Neher laboratorium in Leidschendam en de zonneruis-ontvanger verplaatst naar Nera [Nederhorst den Berg-Radio]

De tientallen Kootwijk-zenders bleken namelijk de IRA-ontvangst teveel te storen. De kuilparabool is nog een tijdje speelterrein geweest voor Kootwijkse kinderen en honden, die er zo lekker in konden klauteren en rondrennen.

Tenslotte is dat grote gat dichtgemaakt en overgroeid geraakt. Er zullen niet veel oud-radiomensen meer zijn die nog de plek kunnen aanwijzen waar eens dat “grote oor” naar de radioruis uit het heelal heeft liggen luisteren…

Betsy van de Pol, met technische hulp van Kees van de Pol.

Naschrift: inmiddels heeft er een grote opruim- actie "in het kader van een schoon milieu" in Radio Kootwijk plaatsgevonden, en werd de kuil weer open gemaakt en ontdaan van heel veel puin en gaas maar ook oude autowrakken, potten en pannen, lege blikken, oude fietsen en nog meer ‘ongeregeld” dat niets, met de afbraak destijds van de kuil te maken had. Ach, toen keken we nog niet zo precies en bekommerden ons nog niet zo zeer om de natuur.

Terug naar top    

Wist U dat ...

Wist u dat... aan "Het Staatsbedrijf der PTT" op 21 januari 1921 een vergunning verleend is voor de bouw van twee dienstwoningen met garages en stallen, gesitueerd tegenover het hotel. Helaas, de woningen zijn er nooit gekomen! Wel werd later opnieuw een aanvraag ingediend voor het verbouwen van een gebouw tot twee dienstwoningen. We nemen aan dat het gebouw F is geweest waarvoor deze vergunning is aangevraagd, maar in onze herinnering heeft daar maar één familie gewoond, de familie H. Bakker. De heer Bakker was destijds hoofd administratie.

Wist u dat... et tijdens de donkere dagen die er nu aan gaan komen, heel handig is de halsband van uw hond te voorzien van een “Doglight”. Hiermee is uw hond goed te zien voor de medeweggebruiker. Het kunststofapparaatje geeft licht en is tot op 300meter afstand te zien. Het ding is waterdicht. Heeft een vervangbare knoopcelbatterij en is makkelijk aan en uit te zetten.Te koop bij de dierenspeciaalzaak voor circa fl.19.95 Voor verkoopadressen tel.nr. 0345-683804.

Wist u dat... ter ere van Pieter Konijns 100ste verjaardag, tot en met 17 maart 2002, in Kasteel Groeneveld in Baarn tel nr. 035-5420446 een leuke tentoonstelling is over Pieter Konijn en andere dierfiguren van de kinderboekenschrijfster en -illustratrice Beatrix Potter. Open di-vr van 10-17 uur, za-zo en feestdagen van 12-17 uur. Kerst- vakantie ideetje?

Wist u dat... Staatsbosbeheer van plan is om een anderhalve kilometer brede “strook natuur” aan te leggen van de Oostvaardersplassen in Flevoland naar het Horsterwold in Zeewolde? Doordat in dat bos ook de verbinding met de westelijke Veluwe uitmondt, zal dan het wild, zoals vele honderden edelherten en wilde paarden en koeien, van het ene grote natuurgebied naar het andere kunnen trekken. “Die vormen dan samen een van de natuurlijkste gebieden van Europa!” voorspelt de ecoloog Frans Vera.

Wist u dat... er zo’n 13 kilogram plantaardig eiwit [bijv. uit graan] in de vorm van veevoer nodig is om 1 kilo vlees te produceren? Daar komt dan nog gras bij, een derde deel van alle vis die in de hele wereld gevangen wordt, plus meer dan 1000 liter water [o.m. voor het schoonspuiten van slachthuizen]…Alles per kilo vlees. Ja, het vlees wordt duur betaald? Mag het ook een onsje minder zijn?

Terug naar top    

Hoogspanningsmasten op de Veluwe

Ook het bestuur van de Dorpsraad mocht een uitnodiging ontvangen tot het bijwonen van het neerhalen van enkele hoogspanningsmasten in het Kootwijkerzand.

Alhoewel deze masten bij mist en druilerig weer een uitstekend oriëntatie punt waren, werd de skyline wel door dit beeld verstoord.

Er zal veel wikken en wegen aan vooraf zijn gegaan teneinde tot het besluit te zijn gekomen deze hs-masten te laten verdwijnen.

Maar nu wordt dan toch de skyline door NUON Transport en Staatsbosbeheer opgeschoond.

Het gaat hierbij om de volgende bovengrondse hs-lijnen:

  • Kootwijk - Ede
  • Kootwijk – Apeldoorn
  • Kootwijk – Nunspeet

Het gaat hier om: 241 hoogspanningsmasten

  • 50 km hoogspanningstracé
  • 400 km hoogspanningskabel

De mast op de “Dikke Bart” één van de meest opvallende, heeft men op spectaculaire wijze, voorafgegaan door enkele weemoedige toespraken, laten vallen. Deze aktie werd uitgevoerd door de Commissaris van de Koningin in Gelderland, de heer J. Kamminga. Met een hapje en een drankje, zeer welkom in het brandende zand, werd de middag afgesloten.

Terug naar top    

‘t Slot van een verhaal over Kootwijk en z’n omgeving.

Veilig onderdak in de Turffles...

O wee, wanneer soms de zanderij instortte.

Wanneer de treinen voorbij Kootwijk razen, voelen de inwoners en de talrijke toeristen in dit stille dorpje een ogenblik de adem van deze snelle, moderne tijd. Het is als een zucht van de wind, die minder zoel en minder strelend is dan wanneer op een warme middag een briesje opsteekt op de hei.

De Kootwijkers hebben echter wel eens gehuiverd onder een heel wat barser geweld.

Dat is de consequentie van de ligging aan een belangrijke spoorwegverbinding van een plaatsje, al is dat zelf nog zo klein en heeft het nog zo weinig belang bij deze verbinding.

Aan de oorlogsjaren namelijk bewaren de Kootwijkers nog levendige herinneringen. Vele malen werd de spoorlijn, die het westen en het oosten van het land met elkaar verbindt, gebombardeerd en vaak werden omvangrijke verwoestingen aangericht.

‘t Lijkt op een verblijf in het hol van de leeuw, maar onder het geweld van ontploffende bommen en ratelende machine geweren heeft menige onderduiker daar een veilige [!] schuilplaats gevonden.

Wanneer men heden ten dage van Assel naar Kootwijk gaat, dan vindt men daar een bungalow, die daar nog ongestoord staat en die de bijzondere naam draagt van de Turffles.

In de naaste omgeving vond men vroeger aan de spoorlijn wachtpost 74, die door bommen wél volledig werd verwoest.

Oorlogsherinneringen…

De Turffles bezat in die bewogen dagen een heuse onderaardse gang, die begon in de kelder [waar de onderduikers zich althans enigszins veilig konden voelen] en die iets verder temidden van ’t struikgewas, weer aan de oppervlakte kwam. De Duitsers vermoedden wel dat er iets niet pluis was, en meermalen hebben zij er een overval gedaan, echter zelden met resultaat.

Via de onderaardse gang, die niet werd ontdekt, konden de onderduikers altijd nog wel ontkomen en eenmaal in het vrije veld werd de vluchteling dan wel gezien, maar een hem nagezonden schot leverde nooit succes op.

Voor de bewoners moet het een bijzondere triomf zijn geweest toen juist in deze omgeving in 1945 de Duitsers zich in grote getale kwamen overgeven aan de Geallieerden. Het was daar toen een grote janboel, want de voormalige bezetters lieten er van alles achter, kleren, oude fietsen, geweren e.d.

Een zelfde beeld bood in die tijd de laan, die dwars door de z.g.n., Woeste Hoek loopt en die sindsdien Moffenlaan heet.

Men zegt, dat mensen tot uit de verre omtrek daar een kijkje kwamen nemen, om te zien of daar iets van hun gading te vinden was en op die manier een klein beetje te worden gecompenseerd voor al hetgeen, zij in de vijf jaar daarvóór hadden moeten afstaan…

Heel wat namen uit Kootwijk en omgeving herinneren aan de oorlog en dit wijst er op zichzelf al op, dat Mars het kleine plaatsje wel heeft weten te vinden in die moeilijke periode.

Veel bosbessen…

Tegenwoordig houdt men zich in de omgeving van Assel liever onledig met bosbessen plukken.

Men vindt er zowel uitgestrekte bossen als heidevlakten.

De bossen worden zeer goed onderhouden en leveren dan ook meestal een rijke bosbessenoogst op. Zij zijn niet vrij toegankelijk, maar wie er wil wandelen of zich tegoed doen aan de heerlijke vruchten, kan altijd wel een toegangskaart krijgen.

De bessen worden lang niet altijd geplukt om het eigen buikje vol te krijgen. Voor menigeen is een bijverdienste nog altijd welkom en in de zomermaanden kan men vaak rijen mensen uit de eigen streek zien [toeristen gaan meestal minder weloverwogen te werk] die nijver aan het plukken zijn.

Het Scheltema’s bosje duidt er al op, dat dit geen uitgestrekt woud is. Maar het is er aangenaam toeven onder het loofhout, meestal van Amerikaanse eik

Daarna komt men onverwachts te staan tegenover de laatste overblijfselen van wat eens wachtpost 74 was. Men vindt daar dus ook de Turffles in de buurt en keert men tenslotte naar Assel terug, dan stuit men op de Zanderij.

De Zanderij…

Vooral vroeger werd hier in grote hoeveelheden zand gedolven, dat diende ter versteviging van de spoorbanen. Treinenvol, die dan nog met mankracht werden volgeladen, werden afgevoerd.

De zandgraverij was niet alleen een karweitje voor het spoorwegpersoneel in Kootwijk en Assel. Ook in Garderen en Uddel woonden heel wat mensen, die wat graag een centje wilden verdienen. Toen voor deze eenvoudige mensen een fiets nog een onbekend ding was, kwamen zij wel lopen…. De lonen waren weliswaar laag, maar de armoede was groot.

Door het vele zand, dat werd afgegraven, ontstonden steile wallen, waarin men duidelijk het leem kan zien zitten, dat daar in het zand voorkomt. Wanneer het vroeger veel regende of de sneeuw begon te smelten, dan liep het water met grote kracht de Zanderij in, er ontstonden diepe kloven in de wanden, die soms gedeeltelijk instortten.

Het water was dan niet meer tegen te houden en stroomde over de spoorlijn. Begon het daarna ook nog spoedig te vriezen, dan was Leiden in last. De rails veranderden in een oogwenk in een ware ijsklomp en met man en macht moest worden gewerkt, om de wissels weer hanteerbaar te maken.

Woeste hoek…

Het prachtige gebied van Assel af, dwars door de bossen naar Nieuw Milligen heet het Schreeuwenhout. Hoe men aan die naam kwam? Misschien omdat men er nogal eens een ree of hert hoort roepen. Deze edele dieren komen daar nog voor, evenals wilde zwijnen en niet te vergeten de vossen.

Vroeger was ‘t hier ‘n open vlakte, die later beplant is met fraaie bossen. Deze bossen trokken voorheen diverse stropers, die trachtten een hert te “strikken”.

Tegenwoordig wordt er beter voor de wildstand gezorgd, al ziet niet iedereen dat met evenveel plezier aan, wanneer de dieren schade hebben aangericht op de weelderige akkers van de boeren.

Een gedeelte van dit gebied heet de Woeste Hoek, waardoorheen, zoals gezegd de Moffenlaan loopt. De Woeste Hoek draagt zijn naam met ere, want daar heeft de windhoos van 1950, danig huisgehouden. De vroegere vlakte keerde weer terug, want tal van omgewaaide bomen moesten worden opgeruimd.

Het beste hout verdween naar de mijnen.

Vervolgt men zijn tocht via de zandweg naar Nieuw Milligen, dan passeert men het Kroondomein, waarvan de enorme beuken treffend contrasteren met het naaldhout, dat men bijna overal elders in de bossen aantreft.

Daarna is het nog maar een eindje lopen naar ’t veelbesproken Kootwijkerveen, dat reeds lang geleden is ontdekt door de talloze vakantiegangers, die reeds in ’t kampeercentrum Rabbit- Hill aan het einde van de zandweg hebben vertoefd.

Wie eenmaal in het Kootwijkerveen is geweest, keert er graag nog eens terug. Daardoor zijn er heel wat stedelingen, die reeds verscheidene malen hun vakantie in de omgeving van Kootwijk hebben doorgebracht.

Kootwijk heeft daardoor een goede naam gekregen. Graag hoort het zichzelf betitelen met: Klein maar fijn.

In de laatste drie boekjes “Berichten uit onze samenleving” heeft u kunnen lezen over Kootwijk rond 1960 en de jaren daarvoor. Dat er nu andere inzichten zijn omtrent bosbeheer en vele andere dingen, neemt niet weg dat Kootwijk “klein en fijn” is gebleven en daar kunnen wij als buren ook van meegenieten. Deze verhalen zijn ontleend aan de Nieuwe Apeldoornse Courant van 1960, fijn dat er ook mensen zijn die van alles en nog wat bewaren en je dan deze kranten toestuurt.

Terug naar top    

Uit het oude archief...

Het is heerlijk om af en toe eens in een oud archief rond te neuzen, alhoewel het veel tijd kost, vooral, wanneer je op zoek bent naar bepaalde gegevens.

En dat waren we deze keer!

We vonden het leuk om eens wat gegevens over onze woningen naar boven te halen en hoewel er niet zoveel was als we gehoopt hadden, vonden we toch enkele dingen die leuk zijn om weer een paar pagina’s mee te vullen.

Turfbergweg 2: werd in 1921 gerealiseerd en in 1928 verbouwd.

Op 29 november 1921 werd vergunning verleend voor de bouw van 6 arbeiderswoningen aan de Straatweg naar Assel [thans Turfbergweg 4-14] Deze woningen werden aangevraagd door de Rijksbouwmeester te ’s Gravenhage.

Bouwkosten fl. 33.000 voor deze 6 woningen en de leges destijds waren fl. 66.50, een koopje!

Roosmale Nepveu was in die tijd Burgemeester van deze residentie.

Op 12 November 1928 werd tevens vergunning verleend voor de aanleg van ventilatiesystemen in de kelders van deze 6 bestaande woningen.

Op 7 september 1923 kwam bij de gemeente Apeldoorn een verzoek binnen van de waarnemend Rijksbouwmeester te ‘s Gravenhage voor de bouw van 12 beambte woningen.

18 September werd ter vergadering bij B en W deze aanvraag goedgekeurd.

En in verband met de noodzakelijkheid, onmiddellijk na de gunning van het werk daarmee te doen aanvangen.

Aanvang werk 15 november 1923.

Ambtelijke molens kunnen dus ook snel werken

Ook deze woningen werden gesitueerd aan de Straatweg naar Assel [thans Turfbergweg 28-50]

Bouwkosten voor deze 12 woningen, fl. 42.000.

Op 12 november 1928 werd tevens vergunning verleend tot het wijzigen van de spoelplaatsen tot keukentjes voor deze woningen.

Op 12 November 1928 werd aan de Rijksbouwmeester te ’s Gravenhage door de gemeente Apeldoorn vergunning verleend voor de bouw van 6 woningen, nog steeds aan de Straatweg naar Assel, [thans Turfbergweg 16-26]

En op 16 november gaf het aan tegen dit plan geen bezwaar te hebben.

Wel werd de voorwaarde gesteld, dat alvorens de huizen bewoond zouden gaan worden, de gemeente eerst moest controleren of de bouwoppervlakte niet zou zijn overschreden.

Deze voorwaarde werd ook gesteld bij T 4-14 maar niet bij T 28-50, maar toen had men ook haast.

Op 16 mei 1939 werd vergunning verleend voor de bouw van 1 ingenieurs woning aan de Straatweg naar Assel nu Radioweg nr.21.

Gepland werd dat dit bouwwerk op 1 november 1939 voltooid moest zijn.

Bouwkosten voor deze woning fl. 10.000!

Had de snelheid waarmee deze woning gebouwd moest worden als oorzaak de toenemende spanning in de wereld destijds, of wilde een ingenieur gaan trouwen en had nog geen huis?

Volgens het archief werd over de woningen, nu Radioweg 11 en 13 op 16 mei 1939 vergaderd en met de bouw aangevangen op 12-6-1939 en de woningen werden voltooid 18-1-1940.

Bouwkosten ook fl. 10.000 per woning.

Of deze gegevens op waarheid berusten konden we verder niet achterhalen daar de tekeningen behorend bij deze woningen aangaven dat het garages waren en gesitueerd achter het hotel.

Ook een archief kan wel eens in de fout gaan en natuurlijk hebben we ter plekke uitgelegd dat het geen garages zijn waar deze families in wonen maar ingenieurswoningen! Het was wel even lachen toen we tot de ontdekking kwamen dat woning nr 13 een garage was en er in 1996 een vergunning was verleend voor het vergroten en veranderen van de garage en het plaatsen van een blokhut.

Radio Kootwijk had toen nog geen straatnamen, daarom treffen we bij de aanvraag en op de kaarten steeds de naam “Straatweg naar Assel” aan.

We hebben ook gedeelten van enkele tekeningen gekopieerd. We hopen dat deze afdrukken, bij het nogmaals kopiëren voor dit boekje, duidelijk genoeg zullen worden om u een indruk te geven hoe het vroeger gepland was.

Soms zijn dingen niet uitgevoerd die op de tekening wel werden aangegeven of verplaatst naar de achterkant.

Per toeval vonden we ook nog een tekening van gebouw F waarvoor gepland, de verbouw van een gebouw tot twee woningen. Een beneden en bovenwoning. Op de tekening ziet u een “aanzicht gevel van de te maken toestand”.

Of alles wat er, op, bij en aangebouwd is bij gebouw F, het gebouw heeft verfraaid dat laten we in het midden.

Terug naar top